EXPOSITIE / EXHIBITION Cobra Museum voor Moderne Kunst Van 19-3 t/m 12-6-2005
  Let op: Deze expositie is voorbij !
In English - En Français



Swiss Made:
The art of falling apart

Deze omvangrijke tentoonstelling met werk in zeer uiteenlopende, veelal ruimtelijke, technieken van zeventien Zwitserse kunstenaars uit de vooraanstaande Zwitserse Hauser & Wirth Collectie, is de eerste presentatie in Nederland van een nieuwe generatie kunstenaars die sinds de jaren negentig bepalend is voor het kunstklimaat in Zwitserland.

Eind vorig jaar veroorzaakte de Parijse expositie Swiss-Swiss Democracy van de Zwitserse kunstenaar Thomas Hirschhorn - waarmee hij zijn kritische visie op de directe democratie in Zwitserland uitte - een flinke rel in eigen land.
In Swiss Made reageren generatiegenoten eveneens op een provocerende manier, maar met humor, ironie en cynisme, op wat als typisch Zwitsers wordt beschouwd. De tweeledige titel van de tentoonstelling reflecteert de paradox:
The Art of Falling Apart staat lijnrecht tegenover Swiss Made, dat met name geassocieerd wordt met de hoogwaardige kwaliteit van het Zwitserse product.

De deelnemende kunstenaars:
Emmanuelle Antille, Christoph Büchel, Miriam Cahn, Urs Fischer, Peter Fischli / David Weiss, Sylvie Fleury, Lori Hersberger, Zilla Leutenegger, Andres Lutz / Anders Guggisberg, Mickry 3, Claudia / Julia Müller, Caro Niederer, Pipilotti Rist, Ugo Rondinone, Jean-Frédéric Schnyder, Roman Signer, Costa Vece.

Opening door de ambassadeur van Zwitserland in Nederland, de heer Wilhelm Schmid.

Ter gelegenheid van de expositie verschijnt bij Waanders Uitgevers het gelijknamige boek. Uitvoering: 96 pagina’s met uitsluitend full colour afbeeldingen. Teksten van Christoph Doswald, Michaela Unterdörfer en Juliette Verhofstad. Verkrijgbaar voor € 22,95. Isbn 90 400 9078 5.

De titel “de kunst van het verval” impliceert een gebrek aan respect en pure provocatie. Hoe verschillend de artistieke posities en de gebruikte media ook zijn: van tekenen tot schilderen en beeldhouwen, van video-installaties en film tot interieurs en geluid, de diverse werken en benaderingen belichten hetzelfde centrale thema, namelijk het conflict tussen wat vaststaat en bestendig is enerzijds, en het aftastende en experimentele anderzijds.

In het werk van de exposanten komen totale rust en orde op uiterst creatieve wijze in aanvaring met onoverzichtelijkheid en chaos, waarbij minutieus handwerk contrasteert met uit de losse pols vervaardigd werk. Daarbij putten de kunstenaars uit de banaliteit en naïviteit die zij in hun omgeving waarnemen. Het alledaagse, hoe triviaal ook, wordt aan een nauwkeurige analyse onderworpen en in zijn verpletterende schoonheid overdreven. Of er wordt gewezen op de ondoorgrondelijke kant van de alledaagse realiteit.

Het nieuwe zelfbewustzijn van de Zwitserse kunst
De titel van de tentoonstelling staat voor een nieuw Zwitsers zelfbewustzijn.
De Zwitserse moderne kunst is een thema, een economische factor, een succesverhaal. Het gaat echter om een nog vrij jong gevoel van eigen identiteit, dat vooral is gebaseerd op de evolutie en het werk van het voorbije decennium.
Zowel interne als externe factoren hebben de opkomst van de “Young Swiss Artists” versneld. Een korte analyse (gedeelten uit de tekst van Christoph Doswald):

“Als Zwitserse kunstenaars in het verleden internationaal succesvol waren, hadden ze dat te danken aan hun onthechting aan de Heimat of aan hun beslissing om te emigreren. Alberto Giacometti, Ferdinand Hodler, Meret Oppenheim, Jean Tinguely, Dieter Roth, Max Bill, Daniel Spoerri, René Buri of Robert Frank keerden de maatschappelijke bekrompenheid van de alpenrepubliek de rug toe om in het buitenland bekendheid te verwerven. De onlusten door de jeugd van Zürich, die er in 1980 met de slagzin “Zürich brandt” enigszins in slaagde om de fundamenten van de verzadigde Zwitserse maatschappij op losse schroeven te zetten, betekende het begin van een verandering die vooral voor kunstenaars relevant was. De eis - tijdens straatgevechten - om niet alleen de gevestigde, maar ook alternatieve culturen te ondersteunen, werd ingewilligd. Er ontstonden ‘cultuurcentra’ (autonome ruimten: ateliers, oefenkelders, tentoonstellingsruimten, concert- en theaterpodia); het begin van het “Zwitserse kunstwonder”.

Door de talrijke ontplooiingsmogelijkheden voor kunstenaars, kregen ook galerieën een nieuwe impuls. Zij legden zich eind jaren tachtig uitsluitend toe op de verspreiding en aan de man brengen van moderne kunst. Zwitserse kunstenaars hoefden plotseling niet meer naar het buitenland om hun carrière zeker te stellen. Het succes van de door de overheid gesubsidieerde alternatieve cultuur was groot. Parallel hieraan voltrok zich in het begin van de jaren negentig in Zwitserland een fundamentele structurele verandering: het land wilde niet langer dienst doen als vestigingsplaats voor industrie en ontwikkelde zich als post-industriële maatschappij. Door deze evolutie kwam er een groot aantal terreinen vrij; fabrieken en opslagplaatsen werden in het begin van de jaren negentig beschikbaar gesteld voor andere doeleinden: ruime ateliers, galerieën, expositieruimten. Het toeval wilde dat Zwitserse kunstenaars op dat moment de grenzen tussen kleine ateliers, galerieën en expositieruimten aan het wegwerken waren en internationaal op hetzelfde moment de schilderkunst ter discussie stond. Deze crisis in de schilderkunst was de basis voor de doorbraak van de jonge Zwitserse kunst, die met atmosferische en lichtvoetige installaties, met figuratief-geënsceneerde fotografie en met een subtiel soort ‘knutsel-esthetiek’ de nieuwe tijdgeest wist op te vangen en zich veel sterker verbonden voelde met de nieuwe consumptie- en lifestylewereld en het postfeministische discours dan met een droge maatschappijmoraal.”

Exposerende kunstenaar(s) / exhibited artist(s):
Emmanuelle Antille - Christoph Büchel - Miriam Cahn - Urs Fischer - Fischli & Weiss - Sylvie Fleury - Lori Hersberger - Zilla Leutenegger - Lutz & Guggisberg - Mickry 3 - Claudia Müller - Julia Müller - Caro Niederer - Pipilotti Rist - Ugo Rondinone - Jean-Frédéric Schnyder - Roman Signer - Costa Vece

Cobra Museum voor Moderne Kunst
Sandbergplein 1-3, 1181 ZX Amstelveen, 020-5475050, open: di t/m zo 11.00-17.00, gesloten op 25 dec, 1 jan en 30 apr, entree € 7,50
Expositieperiode van 19 maart t/m 12 juni 2005