EXPOSITIE / EXHIBITION Félicien Rops Museum Van 1-10 t/m 8-1-2012
  Let op: Deze expositie is voorbij !
In English - En Français

Auguste Rodin en Félicien Rops:
Les embrassements humains

Auguste Rodin, Porte de l’Enfer, angle supérieur droit, Métamorphose d’Ovide, 1889, Klik voor vergroting  Auguste Rodin, Danse de la mort, Klik voor vergroting  Auguste Rodin, La mort d’Enguerrande et de Gaétan, 1884, Klik voor vergroting  Auguste Rodin, Succube, Klik voor vergroting  Auguste Rodin, Torse d’Adèle, 1880, Klik voor vergroting  Auguste Rodin, Le Minotaure, dit aussi Faune et Nymphe, 1885, Klik voor vergroting  Auguste Rodin, Femme nue allongé eaux jambes écartées, Klik voor vergroting  Félicien Rops, Les Aphrodites, 1864, Klik voor vergroting  Félicien Rops, Les Epaves, c. 1865, voorbereiding op het frontispies van, 1865, Klik voor vergroting  Félicien Rops, A un dîner d'athée, 1883, Klik voor vergroting  Félicien Rops, Parallèlement. La Sphinge, 1889, Klik voor vergroting  Félicien Rops, Le Sacrifice, 1882, Klik voor vergroting  Félicien Rops, Hommage à Pan, 1886, Klik voor vergroting  Félicien Rops, Lettres à la présidente, 1890, Klik voor vergroting 

“Rodin, die ik niet kende en die mij ook niet kende, kwam op een avond langs en smeekte me om hem mijn volledig oeuvre te laten zien. Iets dat ik met veel gratie en plezier deed – toen waren nog bijna al mijn werken in mijn eigen bezit. Hij overlaadde me met een uitbundige lofzang en vertrok zo abrupt als hij gekomen was. De volgende morgen herhaalde Mirbeau Rodins woorden die bol stonden van lof en bewondering en vertelde me: "In die schitterende omhelzingen, dat unieke samenspel tussen natuurlijke elementen en dromen, heeft Rodin zijn angsten afgeschud. Hij gaat nu ook zelf werken met dat intieme moment der menselijke omhelzingen."En dat waren geen loze woorden." Zo vertelt Rops in 1896 over zijn onvergetelijke eerste ontmoeting met de 'beeldhouwer' Rodin.
Er bestaat nog een tweede, dit keer geschreven, versie van de feiten. Émile Bergerat, een Parijse kroniekschrijver, vertelt hoe Rodin Rops, vermoedelijk in 1884, uitnodigde om in zijn werkplaats naar een van zijn beelden te komen kijken. Rops, stil van ontroering, wendde zich af met tranen in de ogen. 'La porte de l'enfer' was voor Rops het zinnebeeld van de ultieme, pure Schoonheid; en het stond daar, voor zijn neus, op aarde, in Frankrijk. Het is deze gedeelde passie voor pure schoonheid die de twee kunstenaars bij elkaar brengt.
Gebruik makend van hun gezamenlijk artistiek en literair netwerk ontmoeten ze elkaar regelmatig op feestjes en als vrienden. Ondertussen evolueren hun carrières in twee totaal tegenovergestelde richtingen: de ene beeldhouwt, de ander tekent en graveert; de ene meet zich fysiek met zijn eigen kunst, in een atelier waar ambachtslui en modellen elkaar in een hoog tempo opvolgen, de ander creëert met enkel een graveerpen, een koperplaat, potloden en een drukpers en selecteert zijn modellen één voor één. De ene neemt de publieke ruimte in met opdrachten die hij krijgt van de staat, de ander werkt aan boekillustraties en aan schandaal veroorzakende tekeningen voor zorgvuldig uitgekozen amateurs en laat gelegenheden om zijn werk tentoon te stellen vrijwillig aan zich voorbij gaan.
Beide kunstenaars staan dicht bij de natuur en delen een eindeloze belangstelling voor het moderne en voor het vrouwelijk lichaam. Ze vinden elkaar dan ook gemakkelijk in een esthetische eensgezindheid maar tussen de zichtbaarheid en erkenning die Rodin en Rops elk krijgen voor hun werk ligt een hemelsbreed verschil. Het gebruik van de zeer verschillende technieken is daar in belangrijke mate verantwoordelijk voor.
" Rodenbach spreekt vanavond, hier bij Mevr. Daudet en vanuit het oogpunt van Rodin, over Rops' obsessie voor de erotische composities. Rops tekent de beeldhouwer, die enkele jaren in de intieme kring van de graveerder vertoefde, in de ongedwongenheid van zijn meest geheime werken en geniet ervan, geniet er teveel van" schrijft Edmond de Goncourt op 15 mei 1890 in zijn dagboek.

Deze tentoonstelling is het resultaat van een vruchtbare samenwerking met het Rodin museum in Parijs en vertelt het verhaal van de ontmoeting tussen de twee kunstenaars. De tentoonstelling baadt in de sfeer die Rodin werkplaats uitademde en langs het parcours ontdekken de bezoekers tekeningen, gipsen afbeeldingen en documenten die getuige zijn van de esthetische visie die beide kunstenaars met elkaar deelden. Hun gedeelde en moderne visie op een 'nieuwe Eva', getekend of gebeeldhouwd, laat ons kennis maken met een vrouw die ontdaan van alle stilistische ingrepen en schroom het zinnebeeld is van schoonheid.

« Rodin que je ne connaissais pas et qui ne me connaissait pas est venu un beau soir, me prier de lui montrer toute mon œuvre, ce que je fis gracieusement – je l’avais encore presque complète à cette époque. Il me couvrit de laudations excessives et s’en fut. Le lendemain, Mirbeau me répéta ses éloges & me dit : « Ces embrassements fantastiques, ce mélange de nature & de rêve ont tellement frappé Rodin, qu’il m’a dit qu’il n’avait plus peur, et que lui aussi allait en faire des embrassements humains ! » et il en fit ! », raconte Rops en 1893 à propos de sa rencontre avec le « statutaire » Rodin .

De cette rencontre qui eut probablement lieu en 1884, il existe une deuxième version écrite par Emile Bergerat, chroniqueur parisien. Il y relate que Rodin aurait invité Rops à découvrir une œuvre en chantier dans son atelier : La Porte de l’enfer. Rops, ému, se serait alors détourné pour verser deux larmes car, « son idéal du Beau était là, sous ses yeux, réalisé sur terre, en France ».

Cette sensibilité partagée poussera les deux artistes à se côtoyer, profitant de leur réseau de relations artistiques et littéraires commun pour se fréquenter lors d’événements mondains ou amicaux. Cependant, les deux hommes évoluent dans des carrières diamétralement opposées : l’un sculpte, l’autre dessine et grave ; l’un se mesure physiquement à la matière, avec les prouesses physiques que cela suppose, dans un atelier où se succèdent ouvriers et modèles, l’autre crée seul avec sa pointe sèche, sa plaque de cuivre, ses crayons et la presse, choisissant ses modèles un à un ; l’un entre dans l’espace public avec des sculptures commandées par l’état, l’autre crée des illustrations pour des livres, des dessins scandaleux pour des amateurs choisis et néglige volontairement de contribuer à des expositions.

Tous deux proches de la nature et partageant un intérêt sans limite pour la modernité et le corps des femmes, Rops et Rodin sont effectivement en communion d’esprit, bien que les techniques qu’ils utilisent induisent une visibilité et une reconnaissance différentes.

« Rodenbach, ce soir, chez Mme Daudet, causait de la hantise, dans la cervelle de Rodin, des compositions érotiques de Rops. Il montrait le sculpteur, vivant quelques années dans l’intimité du graveur, dans la familiarité de ses œuvres les plus secrètes et s’en souvenant, s’en souvenant trop. », écrit Edmond de Goncourt dans son Journal, le 15 mai 1890.

L’exposition au musée Félicien Rops, fruit d’une collaboration avec le musée Rodin de Paris, retrace la rencontre entre les deux hommes. A travers un parcours évoquant l’ambiance de l’atelier de Rodin, le visiteur découvrira dessins, plâtres et documents permettant d’établir leurs affinités esthétiques. Leur vision moderne commune d’une « nouvelle Eve », qu’elle soit dessinée ou sculptée, révèle le corps féminin sans artifice ni pudeur.

Exposerende kunstenaar(s) / exhibited artist(s):
Auguste Rodin - Félicien Rops

Félicien Rops Museum
Rue Fumal 12, B-5000 Namur (Namen), +32-81-776755, open: di t/m zo 10.00-18.00, entree € 3,00, gesloten op 24, 25, 31 dec en 1 jan
Expositieperiode van 1 oktober t/m 8 januari 2012