EXPOSITIE / EXHIBITION AEROPLASTICS Contemporary Van 2-3 t/m 7-4-2012
  Let op: Deze expositie is voorbij !
In English - En Français



Joy Episalla:
Dreams and ghosts

Joy Episalla, Blur 2, 2011, Klik voor vergroting 

Joy Episalla werkt in de tussenruimte tussen fotografie, video en beeldhouwkunst. Ze is gefascineerd door de veranderlijkheid van stilstaande en bewegende beelden en de evolutie daarvan in de tijd en door de manipulatie van ruimtelijk volume. Ze vertrekt daarbij vanuit een homoseksueel /feministisch perspectief. De titel van de tentoonstelling is ontleend aan een boek dat in Londen in Freuds bibliotheek werd gevonden.

Ik vertrek vanuit observatie. Ik concentreer me op de massa informatie die gewone momenten, plaatsen en objecten te bieden hebben. Zoals een forensisch onderzoeker die barsten en vlekken onderzoekt, probeer ik via evidenties en residu's van wat is achtergebleven de geheimen van verschillende verhalen te ontsluieren. Ik ben ook geïnteresseerd in de sculpturale mogelijkheden van fotografie en video. Centraal daarbij is wat ik het concept van de 'tussenliggende ruimte' noem. 'Tussenliggende ruimte' doet tijd en volume versmelten in sculpturale zin en dit door gebruik te maken van fotografische en filmische modaliteiten.

De tv-reeks bestaat uit foto's van de kamers waar ik logeerde tijdens mijn reizen. Als de tv uit staat, wordt de gereflecteerde kamer de inhoud van het scherm. Het gereflecteerde beeld van een hotelkamer, gelaagd met het onzichtbare residu van anderen, wordt een voorstelling van intimiteit op een plaats waar men een vreemde is. Een soort dagboek van plaatsloze plaatsen. De foto wordt telkens genomen net voor het vertrek — er is niets geënsceneerd, de kamer wordt precies gelaten zoals ze is. Ik vind het idee interessant dat de reflectie in het donkere tv-scherm analoog is aan het receptieve filmvlak van een camera. Als televisie het soevereine binnendringen van de maatschappij in ons privéleven belichaamt, dan zie ik mijn tv-reeksen als een kleine daad van verzet en opstandigheid – door vast te houden aan mijn eigen inhoud en die op te nemen. Ik fotografeer al meerdere jaren boekenkasten van mensen. Het is een mengeling van portret en stilleven. Een reeks van deze foto's werd opgenomen in Freuds bureau in Londen. In dit geval heeft het portret nog een extra laag, gezien Freud de oprichter was van de psychoanalyse – hier speelt ook het gewicht en het stof van culturele geschiedenis een rol.

Het blur / motion / trans project en de bijbehorende video zijn gebaseerd op een almaar verder evoluerende sculptuur waar ik in 1992 aan begon. In de vroege jaren '90 had ik veel vrienden verloren aan AIDS, en terwijl ik dit verlies ervoer, bleek ik mezelf vast te klampen aan mijn haar — ik begon mijn haar dat uitviel tijdens het borstelen, te verzamelen. Ik haakte het haar in een sculptuur die door de jaren heen almaar groter werd. In blur / motion / trans heb ik me mijn haar weer toege-eigend door deze harige prothese / aanhangel / heksenhoed / sliepuitmuts te dragen en mezelf daarmee in beweging te filmen. Dromen als een werkmethode interesseert me en ik gebruikte de zelfontspanner van de camera om het werk in een soort blinde, performance- achtige manier te vergemakkelijken. Er ontstaat een metaforische spiegeling, verdubbeling en geest-wording: van trol naar heks naar sirene naar oplichtster naar dubbelganger. Ik ben zowel de performer als de registrator, object en subject— terwijl ik probeer de tussenruimte van bewegingssporen te vatten, toegang probeer te vinden tot de deels bewuste, deels onbewuste gebaren en ze af te beelden.

Joy Episalla woont en werkt in New York City. Haar werk werd op tal van plaatsen in de VS tentoongesteld, onder meer in het Phoenix Art Museum, Wexner Center, The Artists Space, International Center of Photography, Murray Guy en White Columns. Ze exposeerde ook in de Mercer Union in Toronto, het Victoria and Albert Museum en Studio 1.1 in Londen, op het SENZA FRONTIERE / WITHOUT BORDERS filmfestival in Rome, de internationale kunstenaarstop Fenenin El-Rahhal (Nomadische kunstenaars) in Caïro en het Mannheimer Kunstverein. Dit is haar eerste solotentoonstelling bij Aeroplastics.

English
Joy Episalla works within the interstices of photography, video and sculpture. She is interested in the mutability of still and moving images as they play out through time, and in the manipulation of spatial volume, while engaging a queer/feminist perspective. The title of the exhibition comes from the title of a book found in Freud's library in London.

I work from observation. I focus on the mass of information that ordinary moments, places and objects can provide. Like a forensic examiner, studying the cracks and stains inscribed on the surface, I try to illuminate the secrets of different histories, through the evidence and residue left behind. I am interested in the sculptural possibilities of photography and video. Central to this is what I think of as the concept of 'intervening spaceIntervening space' fuses time and volume, in a sculptural sense, with the use of photographic and filmic modalities.

The TV series consists of photographs of the rooms where I have stayed when traveling. With the TV turned off, the room or site reflected becomes the screen content. The reflected image of the hotel room, layered with the invisible residue of others, becomes a representation of intimacy in a place where one is a stranger. A diary, of sorts, of placeless places. The photograph is taken just before checking out— not staged or re-arranged, but the room left exactly as it is. I am interested in the idea that the reflection in the dark TV screen is analogous to the receptive film plane of the camera. If television embodies the hegemonic reach of the corporation into our private lives, then I see my TV series as a small act of resistance and defiance-- by insisting on my own content and recording it. I have been photographing people's bookcases for several years; it is a hybrid of portraiture and still- life. A series of photographs that evolved out of this work were shot in Freud's study in London. There is another layer that accrues to the portrait(s) in this case, given that Freud was the founder of psychoanalysis--the attendant weight and dust of cultural history come in to play.

The blur / motion / trans project and the accompanying video are based around an on-going sculpture I have been adding to since 1992. In the early '90s I had lost many friends to AIDS, and within this experience of loss I found myself holding on to my hair— I started to collect my hair as it came out as I brushed it. I have been crocheting the hair into a sculpture which has grown taller and taller over the years. In blur / motion / trans I have re-appropriated my hair by wearing this hairy prothesis / appendage / witch's hat / dunce cap object and recording myself in motion. I am interested in the idea of dreaming as a working method and used the camera's self timer to facilitate working in a kind of blind, performative way. Metamorphic mirroring, doubling and ghosting occur: from troll to hag to witch to siren to trickster to doppelganger. I am acting as both performer and recorder, object and subject—trying to catch the intervening space of motion trails, accessing and depicting the partly conscious, partly unconscious gestures. Joy Episalla lives and works in New York City. Her work has been exhibited widely in the US including at the Phoenix Art Museum, the Wexner Center, Artists Space, the International Center of Photography, Murray Guy, and White Columns. She has also shown at Mercer Union in Toronto, the Victoria and Albert Museum, and Studio 1.1 in London, SENZA FRONTIERE / WITHOUT BORDERS Film Festival in Rome, Fenenin El-Rahhal, (Nomadic Artists) International Artists Summit in Cairo and at the Mannheimer Kunstverein. This is her first solo exhibition at Aeroplastics.

Exposerende kunstenaar(s) / exhibited artist(s):
Joy Episalla

AEROPLASTICS Contemporary
32 Rue Blanche, B-1060 Brussel, +32-2-5372202, open: di t/m vr 11.00-18.00, za 14.00-18.00, of op afspraak
Expositieperiode van 2 maart t/m 7 april 2012